Bilmiyorum hangi penceresindesiniz dünyanın. Bir şeyler bildiğim vardır elbet, mesela;
Benim penceremde insanlar kördür, görmezler yanı başında açlıkla boğuşanı.
Benim penceremde ideolojiler katildir, insanı insana kırdırıyor diye,
Benim penceremde iki yüzlüdür yöneticiler, dünyanın bütün renklerini para üzerindekilerden ibaret zannederler çünkü.
Benim penceremde hayat zordur, çağdaşlığın getirisi her türlü sıkıntının altında bir yetimdir, insanın varlığı.
.
.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta