Geceye ışık olan yıldızlar, gündüzün öz evladı güneşin ardına saklanıp ruhunu karanlık güçlerin eline mahkûm etmişti. Güneşe karşı savaşmak yerine gecenin efendisi olmayı seçmişti. En kolay yol kaçmaktı. Tabii ki de kaçmayı tercih etti. Hep yaptığı gibi...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta