Geç öğrendik
Ağlamanın ayıp olmadığını
İçimize akıttığımız yağmurlarda
Kaç ceylan boğuldu
Kaç deniz tuzsuz kaldı
Kaç çığ büyüttük yamaçlarımızda
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




İnsan olmanın ilk koşullarından birini yerine getirmeyi öğrendik böylece!...
İçine ağlamak mı,
yoksa ağlayanların değil de insanlığın eksildiğini izlemek mi öğretti;
bunu bilmiyorum işte...
Belki de onların ağıdı vururken gözlerimize,
bir şeyler hatırlattı bize....
Gül'ün dikeni gibi!.....
Sevgi ve tebriklerimle:))
gülmek haram /ağlamak şaibeli
böyle yaşayıp gidiyoruz işte...
Manalı şiirinizi kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta