Zamansız zamanlarımızda yoksul sevdalarda,
Sonsuz rüyaları gerçekte yaşama çabasıydı bizimkisi.
İnceldiği yerden kopartmak sevdalıkları,
Görsel efektlerden uzak,ruhsal boğumlarla birleşik,
Rüzgarda sörf tahtasında düşüp sendelemekti,
Serum tüpüyle eş değerdik biz.
Tüpün içinde ki bağışıklık kazandıran kan suyu gibiydik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta