Geç Kalmadın mı? Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

GEÇ KALMADIN MI?
Fevzi Emir Yılmaz

Pişman olup onca yıllık hatana,
Haber salmış, “Gelsin.” demişsin bana.
Solmuşken güllerim sevdadan yana,
Can suyu vermeye — geç kalmadın mı?

“Çok özledim, artık yeter.” demişsin,
“Sevdası gönlümde tüter.” demişsin,
“Ayrılık ölümden beter.” demişsin;
Pişmanlık duymaya, geç kalmadın mı?

Beraberken bile biz hasret çekip,
Yemin etmedik mi “Bir ömür.” deyip?
Bu kadar yıl sonra hatrına gelip,
“Özledim.” demeye geç kalmadın mı?

Gönlüm bir kuş gibi yuvandı senin,
Şu öksüz sinemde dolmadı yerin.
Aşkından çok etti bana kederin;
“Sev artık.” demeye geç kalmadın mı?

Her mevsim bahardı vuslatın yeri,
Bize yaz gibiydi soğuk zemheri.
Bir kuş gibi tuttuğum o elleri —
“Tut artık.” demeye geç kalmadın mı?

Bitmesin aşkımız deyince sana,
Alay eder gibi bakmıştın bana,
Neyim varsa gömdüm o son vedana,
“Gel artık.” demeye geç kalmadın mı?

Sevdanın sineye düşünce izi,
Tatlı bir tebessüm kaplardı bizi.
Bana çok gördüğün mahremi, gizi,
“Gör artık.” demeye geç kalmadın mı?

Kor kalmadı bende, Kerem olsam da,
Geçti sevda çağım, verem olsam da.
Bu Mecnun’un Leylâ’sı sen olsan da —
Çölleri aşmaya geç kalmadın mı?