çocuk gibi gülümseyişinde olmasa
alıp götürecek beni
kömür karası gözlerin.
adını koyamadığım
önceleri hiç gitmediğim yerlere.
eziyor beni
siyahın asil ve hükmeden yanı;
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




**çocuk gibi gülümseyişinde olmasa
alıp götürecek beni
kömür karası gözlerin.
adını koyamadığım
önceleri hiç gitmediğim yerlere.***
rastladım size ve tesadüfen seçtim bu şiirinizi ve sanırım sayfanızda dolaştıkça bu tesadüfler artacak ..:))çok güzeldi... yüreğinize sağlık..
tampaun...tşk.ler..
'bu seferde senden bana kalan
yürek yangınıyla beraber
ayak seslerimi sana duyurmadan
gideceğim bu şehirden'
İşte o istemeden gitmeler yokmu. insanı kahreder o gitmeler.Yüreğinize sağlık.Saygılarımla..
Orhan Çapan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta