Bana açılan kapıları geri çevirdim,
Şimdi oturduğum taburenin esiriyim.
Önümde duran çerçevenin içindeki kişinin
zamanı gelince yerine geçicek kişiyim.
Açık kahve parke, açık kahve kapı kolu,
kahverengi bir kundura, yıpranmış bir ceket.
zaman geçtikçe yavaş yavaş ağarırım saçlarım,
gelen gidende benden... Peki ya senin hikayen.
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 21:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)