Bu gece Kur’an’ın sesi göğe yükselirken, kelimeler dudaklarımızdan değil, kalbimizin en kırık yerinden dökülsün…
Bu mukabele bir hatim değil sadece; bu, pişmanlıkların hesabıdır.
Mahallenin en sessiz evinde bir anne yaşardı.
O evde her Ramazan mukabele okunurdu.
Perde hafif aralık, masa örtüsü tertemiz, Kur’an rahlenin üstünde…
Ama o evin içinde bir eksik vardı.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta