Kurumuş çiçekler titrerken solgun,
Her nefesin ardından bir hançer iner.
Kendi içiyle konuşurken insan,
Geç kalmışlık yüreğe ince ince çöker.
Kavurur insanı yakıcı gurbetin soluğu;
Günden güne ömrün kısalır.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta