Gazze Geçişliği Şiiri - Muharrem Soyek

Televizyonda büyük ekran
Gazze geçiyor kuş bakışından,
Ne cadde ne sokak ne de park bahçe
Sadece moloz yığını yıkık binalar…
Ne var ki yıkımdan ötesiydi sadist zorbalık
Bu denli utanç yüküyle eğilmedi insanlık
Hiç bu kadar kimsesiz kalmadı acı gerçek...
Sessizlik bastı dolar kullarını
Açılan soykırım davası
Kimine göre insanlık utancı
Yahudi düşmanlığı sayıldı;
Zalimin gölgesi uzadı
İnsanlık kısa kaldı
Adalet susa kaldı,
Bir lokma ekmek
Bir yudum su vermek
Havada asılı kaldı,
Merhametin eli bağlandı…
Okul hastane cami demedi
İçindekiler böcekti sanki
Yaktı yıktı ezdi geçti
Zalimin amansız nefreti;
Canhıraş feryatlar gökleri inletti
Özgürlük havarisi duymazdan geldi;
Belki de son sınavdadır insanın namı
Yargısız sorgusuz nefret gücüne karşı!
Seçenek olmaktan çıktı yansızlık
Dur demeli onurdansa uygarlık
Vicdan sabrına isyan bir sancak…