Gazze’de çocukların,
umutları sessizce tükeniyor,
açlığın derin denizinde kayboluyor nefesleri,
ömürleri bir mum alevi gibi yavaş yavaş sönüyor.
Dertlerine derman olacak bir ilaç yok,
bir damla umut yok;
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Ve en acısı o çocuklar ölürken bizim hiç birsey yapamıyor olmamız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta