Gazze ağlıyor Şiiri - Filozof Sosyologj

Bir çocuk düşer gecenin ortasına,
Göğü yoktur tutacak, toprağı yarık.
Bir anne susar enkazın başında,
Sessizlik bile kan kaybeder artık.
Taşın hafızasında dualar var,
Yıkıntılar ezbere biliyor acıyı.
Gazzeli bir kalp atıyor dünyada,
Ama dünya duymuyor kalbin sancısını.
Bir lokma ekmek kadar umut,
Bir yudum su kadar insanlık kaldı.
Ey insan, aynaya bakma vaktidir bu
Mazlumun ahı tarihe yazıldı.
Gazze yanıyor,
Bu ateş sadece orayı değil,
Vicdanı olan herkesi yakıyor.
Gazze ağlıyor,
Bu göz yaşı dinmedikçe huzur yok insanlığa..