Ağzımdan mazot fışkırır benim, Ağzımdan kan!
Ölü bir çocuğu uyandırır gibi saçlarını titreten rüzgâr
Gel içimdeki devi de uyar!
Geride kaldı,
İncitmeyim diye yuvasındaki karıncayı
Ayaklarımı sırtıma astığım zamanlar.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta