ortaokulun tebeşir tozlu yıllarında tanımıştım Mehmet’i
o kadar zaman geçmesine,
ve bir çoğunu unutmama rağmen
sıra arkadaşlarımın,
hala dün gibi aklımda 347 Mehmet..
...
Mehmet hep aynı ceket ve pantolonla gelirdi okula.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta