Sözün yalandır efendim, devleti gamza sürer,
Ne vakit açsan o dudak, hakikat senden ürker.
Riyâyı tac u hilâl ettin, adâlet sende garîb,
Sarayın üstüne çöken sis, senin nefesindir ayîb.
Emânet ehlisin amma, hıyânet oldu sermâye;
Kulun hakkını yiyen, sence mahşerde ne pâye?
Vefâya gel de soralım, sen mi bilirsin ahd ü peymân?
Verip tutmamakla meşhûrsun, bu millet senden bîzâr hemân.
Yalan, hıyânet, vefâsızlık… Üç gamzen oldu tahtına,
Münafık alâmetiyle hüküm sürülmez bahtına.
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 17:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!