Kendi kendisinin kulu olan ,
Şeyhi ile şirk koşan gönül erbabı
Hep mı dua edersin içinde ki söze
Kayıp giden şuurunu yitirirken
Yandığını mı sandın fena da!
Sen ki!inandın bir sofi tekkesi misali
Ruhunu verdin ebedi zincire!
Anlamayasın ki sorumlu kamil sensin!
Halifelik ancak ben!ile ve kulluk sen!iledir
Yıllarımı dolaştım Seyir halinde
Tek bir nur için balçığa gömülen ruh!
Kanadı kırık ,aykırı bir bedende
Bir ayna da var olan yankımla düştüm,
En derin pişmanlık?ey kimsesiz gaye
Nereden bilirdin?
Kayıt Tarihi : 30.06.2026 19:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!