sirfinti kentin
Oksuz sokaklarinda
Ah sefa suruyor yasam yoksullugumuzda
Umudun gidecegi yollar kor
kopruler baglanmis eskiyanin bacina
Mutluyum sevgili seninleyken
Akiyor pinarlar teni serinletir gibi
Aciyor gunesler geceyi aydinlatir gibi
Hic dokunmadim kendime
Sozlerinde dokundugum gibi
Sevmedim kendimi
bunca uzakligin icinde
oyle yakinimki sana
anliyorum sevdaya uzaklik engel degil
anliyorum hasrette de buyuyor sevda
odamda mum isigi var sadece
cok eskidendi
ya da daha dun gibi
ellerinin sicakligi avuclarimda
dudak izindeki yangindan daha sehvetli
seni ozlemelerim
Karmasiklik dolu dusuncelerde
Dunya kaybolmus karmasiklikda
Anlami olan ne kalmis
Bir kosturmacadir gidiyor
Nereye varacak belli degil
Vazgecmek olmaz
Yoklugunu kaldirmaz artik duslerim
Orman yangini gibi yakar sensizlik
Birak ellerinden dokunuslar yayilsin ruhuma
Ruhumdaki umudun rengidir sevdan
Umutlarim artik avuclarinda
Akiyorum sana durmadan
Saclarina dokunup soluklaniyorum
Bir sozunle doluyorum cennete
Sabah, sen yoksan karanlik
Gece, sen varsan sevdali gunes
Kanadi ak
Ruzgari mavi bir kussun sen
Haydi uc ozgurlugune kucugum
Gulumsemeni gordum sicak
Ellerini tuttum sevdali
Icimde mavi bir nehir akti her sozunde
Cok uzaklarda duymadigim bir cigliksin
Gittin gideli duymadim haberini
Ruzgara verdim kulagimi
Fisiltilara yukledim yuregimi
Duymadi ruhumun hic bir hucresi seni
Cok uzaklarda degilsin
ne dedigine bakmadim hic..
gozlerin konusurken susardi kulaklarim..
susardi cumle alem..
ne dedigine bakmazdim..
yanaklarindan dusen gul yapraklarina kayardi gozlerim..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!