Kandirmislar seni bebegim
Yildizlar kaymaz yokolusa
Askin adim izleridir onlar
Gulumseyen yuzudur gunisiginin
Ac gozlerini artik yasama
Umudunu sessizlige rehin verip
Sessiz cigliklar buyutuyorsun
Ozlemlere sarilmissin sevda diye
Hasretlere sevgilinin teni diye
Haydi haykir biraz
Yuregindeki karanfile su verir gibi
Ozledim seni
Daha otesinde bir duygu yok icimde
Ozlem almis icine varligimi
Sesini anmaktan baska
Yaptigim bir sey yok
kirik dokuk umutlar sinmis yalanci gulumsemelerime
seni kaybetme korkusu
biraz da umutsuz kalma telasindan
umudumun yerine koymusum seni
avuntularima sigdirmisim varligini
sirfinti kentin
Oksuz sokaklarinda
Ah sefa suruyor yasam yoksullugumuzda
Umudun gidecegi yollar kor
kopruler baglanmis eskiyanin bacina
Mutluyum sevgili seninleyken
Akiyor pinarlar teni serinletir gibi
Aciyor gunesler geceyi aydinlatir gibi
Hic dokunmadim kendime
Sozlerinde dokundugum gibi
Sevmedim kendimi
bunca uzakligin icinde
oyle yakinimki sana
anliyorum sevdaya uzaklik engel degil
anliyorum hasrette de buyuyor sevda
odamda mum isigi var sadece
cok eskidendi
ya da daha dun gibi
ellerinin sicakligi avuclarimda
dudak izindeki yangindan daha sehvetli
seni ozlemelerim
Karmasiklik dolu dusuncelerde
Dunya kaybolmus karmasiklikda
Anlami olan ne kalmis
Bir kosturmacadir gidiyor
Nereye varacak belli degil
Vazgecmek olmaz
Yoklugunu kaldirmaz artik duslerim
Orman yangini gibi yakar sensizlik
Birak ellerinden dokunuslar yayilsin ruhuma
Ruhumdaki umudun rengidir sevdan
Umutlarim artik avuclarinda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!