Dunya donuyordu
Dunya yorgun
Dunya yipranmis
Binyillarin tukenmisligine gomulmustu
Binyillardir talan edilmisti kendi evlatlarinca
Topragini yok etmislerdi
Mehmet dusunmeye devam ediyordu
Neydi beklentisi su hayattan
Yasamak..
Rahat yasamak…
Daha iyi yasamak
Yasamak icin calismak
Bir ulke vardi uzaklarda
Zamani, zaman degil
Mekani, mekan degil
Her mevsim bahar
Her yurek sevgi
Sinir yoktu hic bir seye
Uc dost
Uc parca birbirini tamamlayan
Olum yorgundu
Korkulan olmaktan yipranmis
Agir isciydi oysa
Yasam buyuyordu
Bir yanimiz hep yarim
Eksik yasariz omrumuzu
Ya sevgi eksiktir yurekte
Ya da sevilen yoktur sevgi dolu yurekte
Ya bakis eksiktir gozlerde
Ya da bosluktur gozlerin baktigi yer
Sehrin kalabalikligindan medet umma
Kalabalikligidir yalnizligini yuzune vuran
Eylulun hazan yuzunden korkma
Korkma sararmis yapraklarin zavalliligindan
Yitirme ayak seslerini kalabaligin icinde
VARIM diye haykir
Uykumun bir yerinde uyaniyorum
Aklimda seni anip
Anislarimda buyutecegim gulumsemelerle
Yeniden duslere dalmak var
Bugun seni dusunmelere kanmadi yuregim ya
Yasami boyunca mutsuzlugu yasamisti
Iste simdide olumu bekliyordu yataginda
Omrunun son demlerini yasiyordu
Cok eziyetler yasamisti
Sinav diyordu bu
Cennet yasami icin bir sinav
Ask davetsiz misafirdi yuregimize
Ya da biz oyle saniyorduk
Bin yillarca birbirimizi aradigimizi unutarak tutku buyutuyorduk
Tutku avuclarimizdaydi
Ve yenilgi degildi asla bu
Yengi olmadigi gibi
Memet ogrenme aski ile cosmustu
Okuyor, okuyor ve okuyordu
Ve soruyordu oldum mu ve bildim mi?
`Bilgi bilmek degildir` demisti ona hocasi
`Bilgi olgunlasmamis meyve gibidir`
`Bilgi bakmaktir bakabilmektir sadece`
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!