seni dusununce
umutlarimi yastik yapiyorum ozlemlerime
heyecanlarimi pembe bir carsafa seriyorum
teninin kokusunu katik edip arzularima
opuyorum durmadan sevdandan
Sevdayla dogar insan yeniden
Belki ilk kez karanlikta tutar renkleri
Ilk kez sessizlikte duyar ask sarkilarini
Ilk kez isinir gunes dogmadan daha
Hayaller kurar acemi bir cocuk gibi
Ilk kez ozgurluk yapisir yakasina
Cilingir soframiz serili
Denizin maviligi ustunde
Kadehimde sevdan
Yudumluyorum dudaklarini
Yudumunla deniz sarhos
Sevdanla balik sarhos
haydi haydi simdi
daha ertelemek yok
ayriligimizda degisen sey yok
gunes doguyor hala
gece ayni suskun sevdada
ay ayni gumusi piriltida
Gozlerin konusuyor simdi
Uzak bir diyarin turkusunu soyler gibi
Simdi sozler bos
Sarkilar bos
Misralar yetersiz
Dun aklin karisikti
Sozlerin sensizdi
Sen bensizdin sevgili
Dun isiltisini gozlerinin saklamistin benden
Dun sevdayi gizlemistin soguk sozlerin ardina
Gece bicak gibi keskin
Tenimdeki yaralarim
Ayriliginin yarasi
Hasretin karismis gecenin soguguna
Her anisimda seni
Tenimi keser
bana yeni bir ben lazim
dundeki ben cicek acmaz artik
dundeki bende kalan seni de istemem
bugun dogan bende acan cicek ol isterim
yeniden akmak gerek
dun yurudugum toprak doyurmaz artik beni
Ne guzel sevmek seni
Dusunebilmek bile seni
Sicak ekmek gibi siniyorsun sabahima
Senden bahsetmek doyuruyor beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!