Sanki tüm dünya düşman olmuş varlığıma.
Gelen gülüyor, kalan dövüyor, giden sövüyor.
Beden çoktan tükendi de yine de özlüyor,
Bilsen gülene nasıl küfrediyorum şimdilerde,
Dövene nasıl karşılık veriyorum suskun sessiz,
Giden sövüyor yaşamın acımasızlığına insana,
İnsanlık diyorlar bana, tutarlı yanım kalmamış,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta