Kaş başına mezar kazıp oturdum.
Beyaz bezden kefen biçip getirdim.
Sevdiklerim, birer birer yitirdim.
Bu dünyada tutunacak dalım yok.
.................................................
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




kutlarım şiirinizi ve sizi muharrem bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta