doğru kelimeleri bulamamak..doğru yerden başlayamamak...zihin öyle tıka basa dolu ki,seçemiyorum olması gereken asıl kelimeleri..
hep yanlış yerden başlıyorum hayata..hep biraz eksik başlamak zorunda kalıyorum,yeni sandığım bir güne..
ve gün tamamlanamadan..devrediyor kendini..yeni bir tarihe...
bugün şu.. yarın başka bir gün olacak diyemiyorum..
çünkü her gün aynı günün devamı..oluyor..
yürüdüğüm sokaklar aynı yere çıkıyor hep..
adımlarım hızlandıkça,yavaşlıyor yüreğimde kalp çarpıntılarım..
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta