Garib Gönlüm Şiiri - Harun Yıldırım 3

GARİP GÖNLÜM

Ne beklersin diye sorma bülbüle,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.
Yatıp çürüdüğüm mezarda bile,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Sana canım gülüm demesem bile,
Gözümden kanlı yaş çilesem bile,
Hasreti gönlüme belesem bile,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Kor döktün özüme, yandı içimde,
Kanatlarım kırık ayak ucumda,
Kar beyazı aklar doldu saçımda,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Yâr diye inledim dağlar başında,
İzini aradım her gözyaşında,
Çok kurşunlar yedim aşk savaşında,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Gülmez dedim, kara saydım bahtımı,
Ölüm gelse bozmaz benim ahtımı,
Ben hep sana kurdum gönül tahtımı,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Ey can kuşum, eller bilmez kıymetin,
Sanki cenk meydanı bende hasretin,
Bir bilsen bende nasıl kıymetin,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Harunî, hüzünler yağdı gönlüne,
Bunca yıl gam keder sığdı gönlüne,
Ufuktan bir güneş doğdu gönlüne,
Seni bekler garip gönlüm, hep seni.

Harun Yıldırım