Kurudu hayat rüzgârı iliklerimi
Ağustos ayında üşürüm gard aş
Unuturdu bir zalim bildiklerimi
Türlü, türlü derdi taşırım gardaş
Gün güne içimde azıyor yaram
Derdime mehlem olmaz bir gram
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta