sarp kayalıkların deniz feneriydim
küreksiz bir sandaldım
ıssız denizin ortasında
demiryolu döşenmemiş bir kentin
yıllar önce yapılmış
kimsesiz gar binasıydım
sabah trenleri hiç kalkmayan
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Öyle büyük bir umutsuzluk ki bu ... Yalnızlığı çok güzel anlatmışsınız..açıkçası ürperdim biraz.. Sevenlerinizle..sevdiklerinizle umut dolu yarınlar dilerim..sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta