Gamze Meselesi Şiiri - Volkan Gülbitti

Yeni tanıştık,
adını sadece cebime koydum ,
alışmasın diye kalbim.
Gülüşün açıkta kaldı,
Çünkü daha önemli bir konu var.
İki küçük çukur,
dünyanın en derin yerleri,
Gamzelerin.

İnsan oraya düşmek isterde,
ayağı yerden kesilir diye korkar.

Öyle kaldım ağzım açık.
Ne bakabildim,
ne dokunabildim.
Mesafem terbiyeliydi,
isteğimse kararsız.

Sen güldükçe
ben küçüldüm.
gülüşler güzeldir,
seyredilir de,
gamzeleri olan gülüşler,
tam bir felaket.

Her güzel şey herkese düşmez.
Ama insan yine de
hevesleniyor işte,
Belki bir gün
o gamzeler bana doğru
bir adım yaklaşır diye.

Sen gülümsüyorsun,
ben şiir yazıyorum.
Aramızda
iki gamze mesafesinde
koca bir utangaçlık duruyor.

Sen konuşurken
Aklım sigara molasına çıkıyorum diye gidiyor.
geri dönmüyor.

Şimdi adını
cebimden çıkarırım,
ellerimle kalbime emanet ederim,
ama dedim ya,
korkuyorum biraz.

Sen gülümsüyorsun,
ben ciddiye alamıyorum hayatı.
Galiba bu artık benim meselem oldu.
İki küçük çukur,
Bir gamze meselesi.

Gamzeler öpülmek için mi,
yoksa
ömür boyu seyretmek için mi var.

Gülüşünü saklamadın sen,
ben kendimi sakladım.
Zaten korkaklar saklanır.
Korktum.

Aramızda bir aşk
yok daha,
ama bir şiir
var artık!
Ben yazdım gamzelerine.
İki küçük çukur.
Bir gamze meselesi.