Galata Köprüsü Şiiri - Hamit Demircioğlu

Galata Köprüsü
Gündüz kalabalık bir cümle,
gece suskun ama derin bir anlam.
Eminönü ile Karaköy arasında
tutmadan bırakmayan,
uzanan bir el gibidir,
Bir yanında Eminönü,
baharat kokusu,
öte yanında Karaköy,
taş duvarlar, kahve fincanında bekleyen sohbet.
Galata Köprüsü uzanır arada,
iki yakayı değil, iki hâli bağlar sanki.
Üzerinden geçen herkes
bir parça İstanbul bırakır ardında,
bir parça İstanbul alır kalbine.

Balıkçılar dizili korkulukta,
oltalar sabırla suya sarkmış,
balık kovalarında
denizin küçük mucizeleri çırpınır.
Her misinada, bir umut daha düşer Haliç’e
Altında balık lokantaları,
ızgarada cızırdayan palamut , uskumru hamsi,
müşteri peşinde koşan sesler,
“Buyurun, sıcak sıcak!”
der gibi gülümser İstanbul.
Balık kokusu sarmıştır her yanı,
ekmek arası balık
bir yoksul ziyafeti gibi
sıcak, samimi, gerçek.
Yanında bir şalgam,
boğazı yakar ama
ruhu serinletir.
Trafik tıklım tıklım,
korna sesleri martı çığlıklarına karışır,
şehir nefes almayı
bu köprüde öğrenir.
Vapurlar geçer ağır ağır,
motor sesi suya yazılmış
eski bir şarkı gibi.
Dalgalar ritim tutar,
gün akşama dönerken.