Sultân-ı Gâib der Sâye ,ruhunda kayıp aşk!
Gafil olan halde,mazlumun ininde ki baki,
Fani arş ile,bir taburede,yaş ile yaşayan
Gidecektir son meltemin üflemesiyle
Erdem ,saadet ile bir olup unuttursa mısralarda
Bir tek sen!bir yerde gelen ,fenada bulan.
Neredesin ben!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta