G9izlerimden Şiiri - Murat Ülkü

Gözlerimden hayat ışığı sönüp,
Toprağa başımı koyunca dostlar.
Kuru bir yaprak gibi dalımdan düşüp,
Yolumu ebede yorunca dostlar.

Sanmayın ki bitti yaşanacaklar,
Ruhumda saklıdır o hatıralar.
Ardımda kalanlar beni anarlar,
Kevser şarabını sununca dostlar.

Bir garip yolcuyum veda ederken,
Bütün dertlerimi terk edip giderken.
Hakikat sırrına erip giderken,
Karanlık nuruna dönünce dostlar.

Yaralı kalbimde gizli bir yara,
Dünyayı bıraktım, döndüm o nara.
Karanlık geceden düştüm yollara,
Sessizce kendimi yorunca dostlar.

Bir ömür dediğin bir nefeslik an,
Toprak kucağında uyur her insan.
İsimler silinir, kalmaz hiç bir san,
Ecel fermanını verince dostlar.

Garip Murat der ki, huzur bulacak,
Bu yalan dünyadan göçüp kalacak.
Yalnızca iyilik baki kalacak,
Hak’kın divanına varınca dostlar.