Ülkemde sefalet diz boyu, insanlar zor durumda...
Baştakilere sorsan her şey yolunda
Kula kul olduk, sepet kolunda
Unutma; ölüm de var hayatın sonunda
Baştakilere göre ortalık süt liman
Kafama vura vura,
Kalbimi kıra kıra
Uzaktan sevmeyi öğretti hayat...
Hal böyleyken;
Artık kimsenin arkasına düşmüyorum.
Sitem etmiyor,
Ne yazılır ki; örselenmişken duygular tertemiz sayfalara...
Darmadağın olmuşken
Ve herkesin payı varken yaşadığım acılarda..
Tutamazken düşüncelerimin ipinden,
Yaşadıklarım geçer irili ufaklı film şeridi gibi gözlerimin önünden...
Toplayın gidin ne yaşattıysanız köhne dünümden...
Sakın ağlama bebek
Annen akşam gelecek
Mamalar getirecek
Besleyip emzirecek
Sakın ağlama bebek
Sakın unutma çocuğum
Çok çalışmamız lazım demişti Atam
Bulacaksın başarılı olmanın bir yolunu...!
Atamın hayatı sizlere kamçı olacak
Bulunduğun ortam, şartlar seni zorlasa bile
Güzel olan hiçbir şeyin kolay kazanılmadığını öğreneceksin
Hep telinde oynadım
Sense alladın pulladın
Bütün yalanları sıraladın
Bense kendimi paraladım
Oysa yere göğe koymadım
Bil bakalım ne yaptım?
Ne düşenin dostu var
Ne kalkacak mecali...
Enflasyon vurdu, zamlar vurdu
Doğal afetler, milli felaketler
Derken hayat durdu...!
Vurun abalıya hesabı
Umutsuz durum yoktur; umutsuz insanlar vardır diyen Atam
Laikliği, devrimleri, inkılapları seninle tanıdı bu vatan
Uygarlığı getirdin, bayramlar armağan ettin, cumhuriyeti ilan ettin
Önderimiz sen oldun, yüreğimize taht kurdun
Parayla satın alınmayan şeyleri severim ben
Güven gibi
Hiç bir durumda değişmeyen anne sevgisi gibi
İtibar gibi
Vicdan gibi
Zihniyet gibi
Bir avuç toprak uğruna savaşların olduğu
Hırsızların soyduğu
Zenginler sıcacık evinde otururken
Fakirlerin donduğu
Aç gözlülerin gözü doymazken,
Garibanın karnının kuru ekmekle doyduğu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!