Kadınlar günü mü?
O da neymiş?
Kadının adı bile yok
Günü mü olsun..
Güvencesi yok
Osu yok, busu yok
Kimileri bir yol tutturmuş gidiyor
Herkes ektiğini biçiyor
Ömürler üç günlük bitiyor
Bazıları her geçen gün gözümde yitiyor
Her evin bacası var biliriz de,
Bilmezler bu duman nasıl tütüyor....
Ne kadar mutlu ettiysek,
O kadar yalnız kaldık...
Herkesi kendimiz gibi sandık
Tanıdıkça insanları,
Yalnızlıktan nasibimizi aldık....
Meğer ne çok aldandık
Yediği kazıklar yetmez kimine
Bir sürü hata yapar
O da yetmezmiş gibi,
Gider insan görünümlü bir öküze tapar
Sonunda yitirir güvenini,
Yüreğini ister istemez kapar
Hani diyorum çocukça hayallerim gerçek olsa
Buz tutan yüreğimi ısıtsa
Cebim rengarenk şekerlerle dolsa
Sırtımda mor güllü basma entarim solsa
Tıpkı çocukluğumdaki gibi,
Arkadaşlarım gelip boynuma sımsıkı sarılsa
Mevsimler değişir
Suyun akışı değişir
İnsanların bakış açısı değişir
Hava durumu değişir
Memleketler değişir
Kurumlar değişir
Alfabenin ilk harfi,
Allahın "A"sıyla başlar
Adalet sizlere ömür, gözden akıyor yaşlar
Kıyaslamayı bırak, her şey kendinde başlar
Silkelenmen yeter, ağarmadan saçlar
Nedir bu haksızlıklar, nedir bu savaşlar
Eskiden kaşık düşmanı dediğimiz
Sofrada ise öküzden sonra gelenimiz
Hoyrat davrandığımız
Anamız, yarimiz, bacımız
Yüreğimizde sızımız,
Biricik kızımız...
Allah kardeşi bir,
Kesesini ayrı yaratmış
Birine yürü ya kulum demiş
Diğerine aratmış...
Şifa bulurken biri,
Ötekini kanatmış....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!