Hangi kapı biraz daha yavaş kapanır ardımdan?
Hangi ses eksildiğimi fark eder de bir anlığına susar?
Ben zaten yarım yaşadım
Bir yanı hep eksik bir yanı hep suskun
Kalbim konuştuğunda kimse dinlemedi
Sustum
Sen değil miydin bir başıma bırakan
Sen değil miydin geceler boyu ağlatan
Geçmez günüm bir kez olsun yanmadan
Bir gün koparacaksın beni bu hayattan
Sen değil miydin aydınlık dünyamı karartan
Sen sevmezsen olur elbet alışırım zamanla
Bir fotoğraf kalır senden konuşurum akşamla
Yüreğime yük bıraktın sustum bütün dünyaya
Kırgınlığım arkadaşım yürürüm ben onunla
Sen gülerken içimde kaç fırtına sakladım
Rüyalar yıkılan sabahlarla süslenirken
İçimi lime lime kesiyordu hasretin
Hayalin saklanıyordu gözlerimde
Sana günaydın demek istiyordum
Asit yağmurları süzülüyordu yanaklarımdan
Taze iyot kokuları sarıyordu her yanı
Üşümesem yeterdi aslında
Gülüşlerim acılarımın çığlığıymış
Oysa hep sevgi olsun istemiştim
Kışa hazır mıyım bilmiyorum
Karlar işgal ediyordu ruhumu
Soğuyan bir bardak çayın tadı
Bir ömrü avuçlarımda senin için sakladım
Her kırılışta susup içime kan akıttım
Sevgi derken hep kendimi yok saydım
Gitmedim aslında vazgeçmeye mecbur kaldım
Gözlerin başka düşlere perde oldu bir akşam
Hangi söz tarif eder sevgiyi?
Yıldızlar, güneş, bahar çiçekleri...
Benim gözlerimden baksaydın kağıda
İçin parçalanana kadar sensizlik yazardın
Oysa ben penceren de
Bir fesleğen olmak istedim.
Bir yangın düştü içime adı sensiz geceler
Ne uyku sığar gözüme ne dilime heceler
Seni soran her hatıra kanatır yaramı
Ben sustukça büyüyor içimdeki çileler
Özlem değil bu bildiğin damarlarımda zehir
Bir ev var içimde ışığı hiç yanmaz
Duvarları dert tavanı çökük biraz
Kapıyı kapatsam da geçmiş durmaz
Yalnızlık beni gece bile bırakmaz
Kırgınlığım adım olmuş aynalarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!