Kimse bilmez aklıma gelişini,
gülüştüklerimizi, sevişmelerimizi, ağlayışlarımızı,
Kimse bilmez, bak sen yine yanımdasın.
Aklımda bir sen varsın, kimse bilmez
Göğe bakıp hayaller kurduğumuzu,
Kitaplar çok canımı acıtıyor Ra.
Sanki hepsi benim için yazılıyormuş gibi.
Sahi Tarık Tufan'nın yeni çıkan kitabını aldın mı?
Yine acılara batmış biri, yine hicran.
Sen orda mısın?
Sonbahar geldi gönlüne,
Elinde tuttuğun kurumuş yaprak benim.
Kar yağdı sıcacık kalbine,
Üzerine bastığın solmuş yaprak benim.
İçinde küllenen benim,
Yorgun gözlerle uyandım bugün.
Yine sen düştün aklıma.
Hani yağmur düşerya toprağa
Öyle düştün yorgun kalbime.
Bugün bayram sevgili,
Gün gelecek o fotoğrafta iki kişi olacaksın
Gün gelecek o bardaktan iki tane olacak
Gün gelecek cesur bir kalpte huzur bulacaksın
Gün gelecek doğru söylediğimi anlayacaksın
Şimdi sana avuçlarımda ki son duayı gönderiyorum
Bir seher vakti vuruldum sana,
Bir akşamüstü özledim seni.
Her gün doğumunda,
Sen varsın aklımda sen.
Her gün batımında,
Özlemek, bir çiçeği sular gibi
Özlemek, yağmura kavuşan toprak gibi
Özlemek, dokunmak gibi
Koklamak gibi gerdanından
Özlemek, öpmek gibi kiraz dudaklarından.
Benim pencerem hiç denize açılmadı.
Oradan oraya gezdim durdum halbuki. Nereye gitsem, manzaram ya bir uçurum yada bir karanlıktı.
Açılmadı pencerelerim bir maviliğe, seyredemedim yemyeşil ovaları, dalıp gidemedim gökyüzüne.
Belki de içimdeki karamsarlıktan çıkamadım ben.
Belki de pencerem; bırakın denize açılmayı, hiç açılmadı.
Kalbim parmaklıklar arasından mı baktı bunca zaman hayata.
Kimi gül yetiştirir,
kimisi diken,
Gülün kokusu kalır,
dikenin külü.
Gül Yetiştiren güller içinde gider,
Diken yetiştiren diken üstünde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!