SEBEBİYDİN
Dışarıda sağanak bir yagmur yağarken,
Sebebiydin;
Sebepsizce beklemenin.
Gecenin bir yarısı,
SEN GİDİNCE
Sen gidince
Bir başka oldu İstanbul.
Deniz gözlerinin rengini unutmuş.
Güneş rengini unutmuş sen gidince.
Seninle başlar herşey yeni bir hayata
Güneş gözlerinin çapağını ovalar
Yüzünü yıkar akşamdan kalma sabahlar
Bir ikilem yatağında seni seçer ve kalkar.
Seninle başlar yeni umutlara bir şehir
SENSİZLİK
Bu kaçıncı sensizlik
Bir bavula sığarken aylık eşyalar
Neden içime sığmaz taşar
Sana ait saniyelik yokluklar.
Söyle nedir çaresi
Seni unutamamanın
Varmıdır bu yaranın bir ilacı
En azından şunu söyle;
Sensizlik beni süründürür mü
Yada alır mı biran önce canımı.
Kronik sensizliğin
Durmuş saatidir zaman
Şimdi susma vaktidir üryan kulaklara
Bir sabah böler uykusunda geceyi
Bir sır güneşle çıkar ufuklara.
Fırtınalı akşamlarda
Korkan bir çocuk gibiyim
Ürküyorum yokluğunda
Odam zifiri karanlık
Bir komşu misali
Emanet ediyorsun beni sensizliğe.
Adını ayrılık koydum bu şehrin;
Benden gittiğin gün.
Yasakladım yalan sevdaları
Yalancı aşıklara
Kalbimi çıkmaz bir sokağa gömdüm
Yolun düşse bile sakın uğrama.
Bitip tükenmek bilmiyor
Sana olan hasretim
Güneş sanki hiç doğmuyor
Güneş değil aslında derdim
Güneş rengi saçların tek özlemim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!