Akıp gidiyor zaman ellerimden sinsice
Kaç insan kayboldu hatırımdan zamanın denizinde
Kaçı gönlümün kıyılarına vurdu?
Hangileri açtı ufkumu
Kaçı sürükledi beni dalgaların dinginliğine
Hangileri aydınlattı yakamozuyla ruhumu
Kaçının silueti amansızca değdi satırlarıma
Yaralarımı alkole yatırdığım ziftten kara gecelerde
Süresi pahasından ağır bekleyişlerde
Kaç ukde sığdırdım o soluksuz vazgeçişlere
Ellerim kaç kez ayrılığı selamladı
Paldır küldür gidişlere
Yaşanmamış hangi adımda alınabilirdi ki nefes
Doymak için yolunu gözlüyormuş nefis
Ahhh!
Kalbimi yeniden filizlendiren bu his
Tercüme oluyor getirdiğin bahara
Senin için ilk
Benim için son
Bahar!
Fırat Aydil
Kayıt Tarihi : 26.04.2022 08:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikaye loading : )



