Bir zamanlar, hayatımın en büyük mahcubiyetimde; 'seni anlatacak kelimeleri' bulamayışım oluyordun.. sürekli büyüyen TANRISAL bir başlangıçtın içimde.. şimdilerde,hayatımın en büyük hayal kırıklığını yaşarken; o güzel kelimelerle 'anlatacak kişiyi' bulamayışım oluyorsun.. sürekli küçülen SANRISAL bir bitmişliksin, yücelmiş olduğun yerde.. Ben,yine de sendeki 'kendim' kadar çok az..ım..sen ise,bendeki 'içinde zerre kadar sen olmayan' sayısız tarafların kadar çoksun.. //
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta