Issızlıkta yaprak kımıldamıyordu.
Neydi o fısıltı?
Hazan, hüzün vakti.
Terk edilişlerin mevsimi.
Siz öyle sanın diyen uç uç böceği.
Yılan bile yalanlarımızdan bıkıp, kafasını toprağa saklamış.
Gölgeler, başlamış yalnızlarla arkadaşlığa.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta