Eskiden hayat daha mı güzeldi?
Bahçeler daha renkli, komşular bizdendi
oynardın yolunda, kızmazlardı asla.
Şimdi baksana insanlara.
Kızmak, üzülmek için gelmişler sanki hayata.
Kırın üzerinizdeki zincirleri, öğrenin yeniden sevmeyi,
hayat yalnız sizin için değil ki.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta