İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
bu yaşta bu duygularla yoğrulmuş bir şiir yazmak...
şaşırdım...
merdiven gibiydi şiir...hani o insanı gideceği yere götüren ve hiç yormayan geniş ve çok yüksek olmayan merdivenler vardır ya....hatta yürüyen merdiven diyelim biz buna:)))...öyleydi şiir....aldı...götürdü...bıraktı...ve ben biraz daha şiirin bıraktığı yerde kalıp ana fikrini düşüneceğim...kutlarım!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta