Fırtınada rahat uyuyan adam

t FIRTINADA RAHAT UYUYAN ADAM

bir ilk yaz günü
orak aylarından evvel
eli yüzü
ırgat yanığı bir adam
bir çiftliğin kapısına vardı
çalışacak bir işti aradığı

buyur edip götürdüler yanına ağanın
hele gel bir laflayalım dedi ağa
oturup gölgesinde şu ağacın

çıkıp geldiği işinden konuştu iş arayan adam
bilge iyi yürekli
ağasından söz etti uzun uzun
kahyalık yapmıştı yanında yıllarca
bir iş arıyordu şimdi
olurdu kahyalık olmasa da

iyi has işin varımış ya dedi ağa
neden bırakıp düştün ki yollara
hemi de razıyken ağa senden
sen ağadan

kocadım gayrı ağam
uzaktı oralar toprağımdan

bir kahya gerek bize amma
kimsin nesin necisin bilemem
deyiverince ağa
bir kağıt çıkarıp uzattı adam cebinden
buyur dedi işte benim hikayem

ağasının belli mi olur
gerekir belki deyip yazdığı
bir hüsnü hal mektubuydu bu
şereflidir hemi de
hörmetlidir,doğrudur diyor du ayrıca;
rahat uyur diye yazmıştı fırtınada

iyi hoş da hepsi dedi ağa
şu fırtınada rahat uyur demek de neyin nesi ola

öyle demişse ağam
öyleyimdir herhal
yalanlayamam

birine iş gerekti
birine işçi
bir de
hüsnü hal kâğıdı vardı ortada
gerek kalmadan uzun lafa
bir anlaşma oldu sonunda
kahya evine yerleşti kahya
yarın dolanırız dediler çiftliği
sabah ola hayrola

ağa memnun
kahya memnun
geçip giderken çiftlikte günler
birbiri ardı sıra
gitmeyen bir şey vardı ki o da
o soruydu ağanın aklında
neden fırtınada rahat uyur diye
yazıyordu o mektupta

harman zamanı bir gece vakti
derin uykusundayken herkes
patlayıverdi bir fırtına
görülmüş şey değildi böylesi
bir afat bir tufan ki
birbirine karışıyordu yer gök
yıkılan çitlerin
kaçışan hayvanların
sesleri geliyordu komşulardan
yükselen bir alev uzaklarda
dev bir fırça gibi gökyüzünü
boyuyordu kızıla

doru bir tay gibi
dolanıyordu ortalıkta fırtına amma
ne yıkılan bir çit vardı burada
ne kaçışan hayvanlar
yerindeydi harmanda üstü kavi tınaz.
küle gömülü köz,
çoktan sönmüştü avludaki fırında.
yığınlar sap saman,
kapı pencere ambar ahırlar
yerli yerindeydi her şey ve
her ahvale hazırdılar

uyanmıştı çiftlikte korkuyla herkes
bir tek kahya yoktu ortalıkta
besbelli rahat uyuyordu yatağında

işte o an şimşek gibi çaktı
o sorunun cevabı ağanın aklında
şimdi anlamıştı neden
fırtınada rahat uyur diye
yazdığını o mektupta