Fırtına İçimizde Şiiri - Akif Turan

Ne keşkeler sığdırdık bu kısa hayata,
Gülüşler yarım kaldı, sözler hep yarıda,
Ne kırıklar biriktirdik sessizce hayatta.
Bir ömür taşıdık yükü, gönlümüzün kıyısında.

Ne döndü gidenler ardına baka baka,
Her şey biraz daha ağır şimdi bağrımızda,
Ne biz aynı kaldık geçen onca zamanda.
Büyüdük kırıklarımızı saklaya saklaya.

Ne baharlar eskittik o soğuk kışlarda,
Umutlar rehin kaldı, uzak diyarlarda,
Ne vedalar gizledik yaş dolu bakışlarda,
Savrulduk rüzgarın estiği her bir yanda.

​Ne yollar tükettik hep aynı duraklarda,
Yorulduk kendimizden kaçtığımız anlarda,
Ne sırlar gömdük o dilsiz duvarlarda,
Sustukça eksildik bu yalan dünyada.

Şimdi bir yorgun akşamın ıssız eşiğinde,
Gölgesi silinmiş, soluk bir hayatın izinde.
Ne yangınlar söndürdük bu ömür beşiğinde,
Herkes kendine yabancı, kendi sesinde;
Biz aslında en çok, kaybolduk kendimizde.