Nasıl her bitiş bir son değilse, her yağmur da fırtınaya gebe değildir. Bazen çekip gitmeyi de bilmeli insan, kalıp umutlarını sürdürebilmeyi de. Yine de dimdik ayakta durabilmeli, fırtınaya direnen ağaçlar gibi yıkılmadan. Bazen rüzgar götürse de yapraklarını, işte yine de kökünden sapasağlam durabilmeli insan..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta