Ağaçların yeşili, sarıya boyanınca
Rengarenk çiçekler, gazel olunca
Bahçenden bülbülü, atıp kovunca,
Göz yaşın sulasın, boşa değil mi?
Gül üşüdü, son baharı görünce
Titredi ve çürüdü, yere deyince
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta