Firkatin Sonu Şiiri - Kasım Kobakçı

Karartman ufkumu, alev verilsin,
Göğü kavramaya, uzandı elim.
Zirveden tabana, mutlak eserim,
Sınırı aşarak, taşmak niyetim.
Daraltır göğsümü, fani duvarlar,
Yıldızları tutup, sıkar avucum.
Kuvvetli anlarda, tek durmak zordur,
Müddet dolduğunda, yıkarım bendi.
Evreni sarsmayı, göğüslerim tam,
Sabırla solumak, zihne kazınır,
Asırlar boyunca, yandıkça bağrım.
*
Fezaya sığmayan, heybetim doğdu,
Yarenler görünmez, menzil ötesi.
Vatandan sıladan, tamamen koptum,
Kor ateş, gemine sığdırılamaz.
Şu kopuş, tümünden apayrı seyir,
Çehremi nihayet, seyreder herkes.
Nihayet, tenimin buharı tüter,
Matem tutarsınız, bitiş anında.
Bulutları, yorgan eder uçarım,
Gezegenler ortasında, menzilim.
*
Peşimden süzülür, nazarlarınız,
İhtimal boyuttan, kopamaz kimse.
Fakat telafisi, imkansız cidden,
Ufkun ötesinde, ulu gücüm tam.
Boşuna, faniye umut bağlaman,
Adımım ileri, maziye kaymaz.
Lakin zihninizde, canlı tutunuz,
Yakarmayı, ruhtan esirgemeyin.
Şiddetli kopuşu, tez sanırsınız,
Yıllarca dev şoka, yenik düşersin,
Bütün an, buluttan doğacak sanıp.
*
Saatler boyu, tasavvur edersin,
Dört yanda, boşuna dolanırsınız.
Çok leziz aşları, dizeceksiniz,
İsmimi, göklere haykırırsınız.
Çok tatlı türküler, yankılanacak,
Varmamı ufuktan, gözlersiniz tam.
Kuşku sıfır, arza adım atmam tam,
Nihayet, gizemi kavrayacaksın.
Zorlu hakikate, katlanacaksın,
Haftalar akacak, mevsim bitecek.

Tüm asırlar, peşi sıra eklidir,
Zihniniz, ismimi epeyce siler.
Seyrekçe, türbeme uğrayacaksın,
Şölenler kurulur, kutlu anlarda.
Ruhum huzuruna, sizleri diler,
Sadece anında, şenlenir ruhum.
Tek başıma, kucaklarım cihanı,
Cümleyi saramam, şafak sökerken.
Toplum çevresinde, duramam asla,
Nasıl kestirirdim, sonsuzluk hissi.
*
Kirpiği yumunca, devleşeceğim,
Tamamıyla, dipsiz boşluğa düşüp.
Yükseleceğimi, kati sezmezdim,
Önceden sezip, af dilerdim mutlak.
Bitmeden, sıkıca kucaklamadan,
Havanızı, nefesime katmadan.
Lütfen, matem tutup dövmeyin dizler,
Ruhum engin mavide, muhafız tam.
Mutlaka, dimağa kazın gerçeği,
Ayrıca, zihninizden çıkarmayın,
Tüm firkatin sonu, hicrana varır.