FIRILDAK
İyi günümde yanımda duran,
Çıkarın varken kapıma yaklaşan,
Dardayken kahpece unutan,
Yol verince çakal gibi uzaklaşan...
Ben bir seni fırıldak tanıdım.
Yedirdim, içirdim, gezdirdim;
Dost diye kendini bana sevdirdin.
Üç kuruşa hemen rotanı değiştin,
Hep kendin gibilerle seviştin...
Ben bir seni fırıldak tanıdım.
Bu şiiri "sahte" olan sana yazdım,
Okuyunca hemen kendine yakıştırdın.
Hatalarını tek tek sorguladın ama;
Yine de yüzsüzce kıkırdadın...
Ben bir seni fırıldak tanıdım.
Kayıt Tarihi : 6.4.2024 01:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gençlik yıllarında ki Dost görünümlü nankör sinsi bir karaktere yazıldı.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!