Maalesef bu hayat
Kimine göre yaşamaya odaklı
Kimine göre de
Herkesin söylediğine odaklı
Yaşamın amacını bulduğunda hayalini yaşadığını
Bilecek kadar kendine güvenine dayalı bir hayat
Gösterdiğin şeyin
Aşk olduğunu bilirim ben
Öğrendim çünkü sevmeyi seninle
Sadece sevmeyi de değil
Görmeyi, dokunmayı
Hatta dokunmadan sevmeyi
Akılla bir konuşmam oldu cümlesini çok zaman duymuş ve bazen kullanmış olsamda, şimdi anlıyorum ne demek olduğunu.
Bugün kendimle bir yüzleşmem oldu.
Her çocuğun bi hayali arkadaşı olur,
Her bir saf ömrün, narin ve kimsenin görmediği, hayali arkadaşlar…
Bir ızdırap, acı ve göz yaşı
Hayatın en iyi bildiğim en kötü terimleriydi
Peki ya hiç bilmediklerim?
His, ruh ve beden
Yok oluşun kıyısında, kaldırım köşesini dost edinmiş biriyim ben..
Vazgeçmiş bir bedenin içinde
vefamın verdiği huzur
bi o kadar yaktı canımı aslında
umutsuzluğumun içinde
Denizler kadar Uzak ve sakin
Umutlar besledim, senin yanında…
Yazdığımda azalsa öfkemin nameleri
Dinmez ruhumun bu emelleri
Kim derdi ki sevmek acıtır
İyileşmek yerine yara bağlatır…
Mavi gökyüzünün karanlığında
Ben kendimi bildim bileli
yıldızlarla konuşurdum.
Gece çöker, içimde bir ağırlık,
gökyüzüne bakar
en parlak olanı bulur
ona fısıldardım derdimi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!