XV
Kayık, daracık nehrin arasından birbirine bakan iki köyün içinden kayıp gidiyor...
Su derin değildir... (Kayık bir an için bir kumlukta duraklıyor.)
Bu, gündelik küçük olayların içinde basit bir duraklama sadece, tıpkı ezgisi devam eden bir şarkının güftesinde oluşan duraklama gibi...
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Tagor içimizdeki karanlık labirentlerden geçip giderken elimize aldığımız bir mum ışığı gibi. gizemin bütün çekiciliği var onda. Doğunun mistisizmi ancak bu kadar ele alınabilirdi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta