Ruhumu daraltan o vernikli mahzen, o kaskatı sıralar,
Birer pranga gibi sararken gençliğin bileklerini;
Terk ettim tebeşir kokulu, griye çalan rüyaları,
Sırt çevirdim cetvel gibi dümdüz ve ruhsuz dertlere.
Bir nefes ki; mektebin tozundan kurtulup da alınan,
Yeşil yurdun ufkunda bir zümrüt kadeh gibi parlar.
Adımlarım, betonun soğuk soğuk fısıltısından kaçıp,
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta