Yüreğim dağ bayır sürülmüş bir gerilla sanki
Duygularım firari,düşlerim firari.
Gıyabım da çıkan ‘’vur emri’’ n den kaçıyorum umarsızca.
Mıntıkam ateş çemberinin tam ortasında.
Keskin nişan sırtından vurulmuş hayallerim.
Kurulan pusularda…
Ağır yaralı,kan kaybediyor durmadan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta